Rijwielhuys Santpoort
 

Telegraaf 

 11 - 04 - 2013

E-bike-test Rijwiel op maat

Een e-bike met een kanariegeel frame van carbon, weggewerkte bekabeling, een lage instap en een vederlichte accu? Rijwielhuys Santpoort, in de gemeente Velsen, maakt e-bikes op maat. De elektrische tweewielers zijn volledig afgestemd op de wensen van klanten en daarmee uniek. ’Eenheidsworsten’, daar heeft eigenaar Jacko Tesselaar (46) een broertje dood aan. 

Tesselaar begeeft zich al dertig jaar in de fietsbranche, waarvan de laatste drie jaar met zijn tweewielerhuis. Op verzoek van een klant maakte de ietwat eigenzinnige fietsenmaker een paar jaar geleden een custom made racefiets, zoals dat in vaktermen heet. Eenvoudiger gezegd: Tesselaar zocht alle onderdelen bij elkaar, fabriceerde hier en daar zelf wat materiaal en zette hem in elkaar. Het was het prille begin van zijn eigen fietslijn. Al snel volgde de e-bike, de immens populaire elektrische fiets. Inmiddels zijn er tal van handgemaakte fietsen onder de vlag van Sandhare – zandhaas, de bijnaam van inwoners van Santpoort – verkocht.

„Zelf e-bikes maken begon eigenlijk als een geintje. Ik rijd altijd als een malloot. Voor mijn vrouw maakte ik een sportieve elektrische fiets, full carbon, zodat we samen konden gaan fietsen. Die fiets heb ik uiteindelijk ook als showroommodel in onze winkel en op een fietsbeurs getoond. Dat trok zo veel aandacht, dat er zelfs concrete verzoeken binnenstroomden. Mensen willen blijkbaar een op maat gemaakte e-bike; geen eenheidsworst”, zegt Tesselaar.

   


Zelf ontworpen

Het is het grote voordeel van een zelf ontworpen e-bike: je zult nooit een ander op eenzelfde exemplaar zien rijden. One of a kind vindt hij naar eigen zeggen niets. Bovenal voldoet de zelf vormgegeven fiets aan de gebruikersdoeleinden. In een verkennend gesprek probeert hij het wensenlijstje zo veel mogelijk helder te krijgen. In de avonduren schetst hij met behulp van boeken en online informatie de contouren van de fiets en zoekt hij uit welke onderdelen het beste bij elkaar passen. Iedere fiets is anders en heeft een eigen identiteit.

„Belangrijk is de actieradius: hoe ver je met een accu kunt gaan. Ik heb e-bikes gemaakt voor klanten met multiple sclerose, met een bagagerek voorop. Een helling is voor hen soms lastig te nemen. Zij hebben de e-bike vooral voor dagelijks gebruik aangeschaft, de afstanden zijn beperkt. Maar er zijn ook klanten die willen toeren met de e-bike, dan praat je over een veel groter aantal kilometers. De actieradius moet daarop zijn afgestemd.”

Volgens Tesselaar zijn er op dit moment al accu’s verkrijgbaar die zo’n 150 kilometer meegaan, voordat ze opnieuw moeten worden opgeladen. Hij zet zijn opmerking kracht bij met ervaringen van een klant. Die fietste 230 kilometer onafgebroken met een accu, zij het met een beperkte ondersteuning; in de zogeheten economische stand. Dat was een Pro Lithium accu, 15 ampère. Gaat volgens Tesselaar lang mee en is licht qua gewicht. 


Handig voor toeristen

„Het lijkt op het eerste gezicht misschien niet zo belangrijk, het gewicht van een accu. Maar let wel: als je op leeftijd bent en je wilt de fiets op de bagagedrager tillen om elders te fietsen, dan is iedere kilogram van belang. Een accu van nikkel cadmium is veel zwaarder. Er zijn wat oudere modellen die meer dan 30 kilo wegen, til die maar eens op. Ik kan het gewicht van mijn fietsen beperken, ik heb zelfs fietsen van minder dan 20 kilo. Van de spaken en velgen tot aan het crankstel: overal kun je grammen op besparen.”

Net als bij de accu’s die voorhanden zijn, zet Tesselaar van alle andere mogelijke onderdelen de plussen en minnen op een rij. Neem bijvoorbeeld het remsysteem: hydraulische remmen hebben een hoog remvermogen, handig voor toeristen die met een bepakte fiets in de bergen rijden. De V-brakes lenen zich weer uitstekend voor het dagelijkse werk in Nederland en de rollerbrakes worden bij ons weliswaar veel gebruikt, maar zijn zwaarder dan de andere remsystemen. „Je moet goed luisteren naar de wensen van de klant.”

Tesselaar, een zelfverklaard ‘mierenneuker’, zorgt voor de finishing touch. Hij heeft oog voor detail, zegt hij zelf. Het liefst zou hij de frames en alle anderen onderdelen zelf bouwen, zodat hij niets hoeft in te kopen en zo nog meer zijn stempel op de fiets kan drukken. „Het zit in de pijplijn, maar daarvoor ben ik op dit moment nog te klein. Veel passen we nu al aan om het er zo gelikt mogelijk uit te laten zien: de kabelboom, het crankstel en de spatborden. Natuurlijk geldt nu al: als ik echt iets nodig heb en het is niet te koop, dan maak ik het zelf.”


Fietsenmarkt

Volgens hem heeft de handgemaakte e-bike de toekomst. Er bestaat al een markt voor racefietsen en mountainbikes op maat, benadrukt hij. Het hoeft volgens hem ook niet veel meer te kosten dan een standaard e-bike. Er zijn nu al grotere spelers op de fietsenmarkt die nieuwsgierig over zijn schouder meekijken.

Volgens BOVAG zijn er op dit moment maar weinig bedrijven die zich zo minutieus toeleggen op de e-bike. Conventionele exemplaren ombouwen naar een e-bike gebeurt al wel op ietwat grotere schaal, leert een rondgang in de fietsbranche.

    

Tesselaar kent geen concurrenten, maar denkt dat ze er ongetwijfeld zijn. „Er is nu eenmaal vraag naar dit soort producten. En onder klanten merk ik grote tevredenheid, het slaat aan.